Direct naar  hoofdmenu / submenu / zoekveld
Home / 2017 / EMN-nieuwsbrief 2017/1 / Een publicatie toegelicht / Hoe gaan andere landen om met afgewezen asielzoekers?

Hoe gaan andere landen om met afgewezen asielzoekers?

Begin november 2016 is het syntheserapport van de EMN studie naar de terugkeer van afgewezen asielzoekers verschenen. In dit rapport wordt inzichtelijk gemaakt hoe de verschillende EU-lidstaten omgaan met afgewezen asielzoekers en welke maatregelen zij nemen om de terugkeer zo effectief mogelijk te laten verlopen.

Om de terugkeer van afgewezen asielzoekers te kunnen bewerkstelligen, hebben de meeste lidstaten enerzijds aan het begin van de terugkeerprocedure prikkels ingebouwd om vrijwillige terugkeer aan te moedigen en wordt anderzijds getracht te vreemdeling te ontmoedigen om te blijven. Dit wordt onder andere bewerkstelligd door het bieden van accommodatie gekoppeld aan het voornemen om vrijwillig te vertrekken en anderzijds door minimale rechten te verlenen en indien noodzakelijk detentie in te zetten.

 

Uit de studie blijkt dat binnen lidstaten tijdens de asielprocedure verschillende momenten zijn waarop een beslissing wordt genomen waaruit blijkt dat de asielzoeker moet vertrekken. In sommige landen heeft iedere beslissing schorsende werking met als gevolg dat een asielzoeker pas kan worden uitgezet nadat de laatste beroepsmogelijkheid is uitgeput terwijl in sommige andere lidstaten een asielzoeker in afwachting van een beslissing in bepaalde gevallen al kan worden uitgezet.

 

Als vertrek niet mogelijk is, bestaan er grote verschillen tussen de lidstaten variërend van uitstel van vertrek tot het verlenen van een status. In het merendeel van de lidstaten wordt in sommige gevallen officieel erkend dat de afgewezen asielzoeker niet terug kan keren. Minder dan de helft van die lidstaten verleent in dat geval een status. In de lidstaten die geen status verlenen, riskeert de afgewezen asielzoeker die niet terug kan keren een “verblijf in limbo””.

 

Wanneer vertrek niet direct mogelijk is, blijft de afgewezen asielzoeker beschikken over een aantal basisrechten zoals noodzakelijke medisch hulp en toegang tot onderwijs voor kinderen. De meeste lidstaten geven de afgewezen asielzoeker tevens weer recht op onderwijs en werkgelegenheid op het moment dat blijkt dat de afgewezen asielzoeker niet terug kan keren. De betreffende lidstaten beschouwen dit als een good practice: niet alleen omdat het voorkomt dat de betreffende vreemdelingen in een sociaal en economisch kwetsbare situatie terechtkomen, maar ook omdat het mogelijk gedwongen vertrek bevordert doordat de vreemdeling in het zicht blijft van de autoriteiten.

 

Het syntheserapport is hier beschikbaar. Het nationale rapport, dat de situatie in Nederland beschrijft, wordt binnenkort gepubliceerd.

 

 

Rejected Asylum






























Uitgelicht


Zoeken