Skip to main content

Main Area

Main

Gezinsmigratie

Syrische vader met zijn dochters. |  Foto: Muse Mohammed | IOM, 2016

Migranten kunnen hun partner en kinderen over laten komen naar de Europese Unie (EU). Hiermee wordt het fundamentele recht op een gezinsleven gerespecteerd, zoals vastgelegd in artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM).

Gezinsmigratie kent twee vormen: gezinshereniging en gezinsvorming. Gezinshereniging is de hereniging van een al bestaand gezin, de migrant met zijn/haar partner en kinderen. Bij gezinsvorming gaat het om het tot stand brengen van een gezinsband.

Het Nederlandse beleid voor gezinsmigratie is vooral beïnvloed door wet- en regelgeving op EU-niveau. Sinds 2005 is de EU-richtlijn voor het recht op gezinshereniging voor migranten van buiten de EU van kracht. Daarnaast heeft het Europees Hof van Justitie invloed op het Nederlandse beleid. Zo moest Nederland door het Chakroun-arrest (2010) de strenge inkomenseisen terugdraaien.

Specifiek voor het Nederlandse beleid is het onderscheid tussen gezinshereniging voor migranten die hier werken of studeren, en gezinshereniging voor asielstatushouders. Dat laatste wordt nareis genoemd. Voor nareis gelden aangepaste, minder strenge voorwaarden dan voor ‘reguliere’ gezinshereniging.

Veel overeenkomsten in beleid gezinshereniging EU-lidstaten


Bij ongeveer eenderde van de migratie naar lidstaten van de Europese Unie (EU) in 2015-2016 ging het om gezinsmigratie. In 2015 zijn in de EU ruim 440.000 eerste verblijfsvergunningen voor gezinsmigratie afgegeven.

Gezinshereniging van migranten buiten de EU in Nederland en andere EU-lidstaten


Het Nederlandse beleid voor gezinshereniging is grotendeels gelijk aan het beleid van andere lidstaten van de Europese Unie (EU).

Misbruik van gezinshereniging


Misbruik van verblijfsregelingen voor gezinshereniging gebeurt vooral via schijnrelaties en valse ouderschapsverklaringen. Aantonen dat sprake is van een schijnhuwelijk vergt veel tijd van de betrokken autoriteiten.

Visumbeleid als onderdeel van migratiebeleid


Een machtiging voorlopig verblijf (mvv) is een visum waarmee een migrant tijdelijk in Nederland mag verblijven om een verblijfsvergunning aan te vragen. Voor de meeste verblijfsvergunningen in Nederland is een mvv een vereiste.